Keri Arthur NIEBEZPIECZNA ROZGRYWKA

„Niebezpieczna rozgrywka” to czwarty tom serii „Zew nocy”, opowiadającej o zawodowych przygodach i miłosnych rozterkach Riley Jenson, pół-wampira, pół-wilkołaka, strażniczki Departamentu Innych Ras w Melbourne (Australia). W pierwszych trzech częściach cyklu Keri Arthur poruszyła problem inżynierii genetycznej, każąc swojej heroinie ścigać szaleńca opętanego ideą krzyżowania ras. Pozwoliło to autorce na wprowadzenie do fabuły wielu nieznanych wcześniej w urban fantasy stworzeń. I choć Riley udało się ostatecznie odnaleźć oraz pokonać winnego całego zamieszania, czytelniczki z całą pewnością pamiętają, że miała ona groźnego wroga także w samych szeregach strażników. W pewną deszczową noc, w samym środku śledztwa w sprawie seryjnego mordercy kobiet, Gautier ponownie zjawia się w życiu Riley i przedstawia propozycję dziwnej gry. W tym samym czasie jeden z aktualnych partnerów dziewczyny, wiekowy wampir Quinn, odkrywa, że w mieście pojawiły się demony, co oznacza, że ktoś tu para się naprawdę potężną magią.

Jeaniene Frost W GROBIE

Trzecie spotkanie z bohaterką serii „Nocna Łowczyni” autorstwa Jeaniene Frost, Cat, zwaną w niektórych kręgach Rudą Kostuchą, rozpoczyna opis akcji mającej na celu likwidację kolejnego złego nieumarłego. Cat jest jak zwykle tak ponętna, że jej wdziękom nie jest w stanie się oprzeć niemal żaden mężczyzn, miłość jej i przystojnego, mądrego oraz silnego Bonesa jest nadal ogromna, o czym świadczą refleksje głównej bohaterki i stopień magnetycznego przyciągania między tą parą, niebezpieczeństwo czai się wszędzie, a walki są krwawe i brutalne. To wszystko było już jednak w poprzednich częściach serii. Na całe szczęście autorka przewidziała dla czytelników „W grobie” nieco więcej atrakcji.

Nikogo nie powinno dziwić, że dziewczyna taka jak Cat ma wielu wrogów. W końcu prowadzona od kilkunastu lat krucjata przeciwko wampirom, ostatnio szczególnie intensywna dzięki wsparciu specjalnego oddziału FBI, nie może pozostać bez echa i reakcji potencjalnych celów. Tym razem jednak za atakami na życie Cat okazuje się stać ktoś naprawdę potężny i zdeterminowany, gotowy użyć nawet zakazanej wśród wampirów starożytnej magii. I choć dość szybko staje się jasne, kto jest przeciwnikiem, zwycięstwo bardzo długo wydaje się niezbyt realne, a cena, którą przyjdzie za nie zapłacić, ogromna.

Gail Carriger BEZWZGLĘDNA

W imię mody ojczyznę dziś chronię. Słabszych własną turniurą osłonię. Prawdę będę tropić szalenie. I przysięgam zachować milczenie. 

(tekst przysięgi tajnego stowarzyszenia Protektorat Parasola) 

„Bezwzględna” Gail Carriger to już przedostatnie spotkanie z cyklem Protektorat Parasola (tytuły wcześniejszych części - pod tekstem) i przygodami bezdusznej, ale niepozbawionej uroku i inteligencji Alexii Maccon z domu Tarabotti. Tym razem autorka litościwie ograniczyła aktywność brzemiennej, jakby nie było, głównej bohaterki do obszaru Londynu i jego okolic, co jest tym zasadniejsze, że z uwagi na bliskość terminu rozwiązania oraz niepohamowany apetyt Alexia nabrała rozmiarów  więcej niż słusznych. Ograniczenie terenu działań nie oznacza jednak, że Alexia spędzi ostatnie tygodnie oczekiwania na potomstwo leniwie wylegując się w domowych pieleszach. Nie muhjah w gabinecie cieni królowej Wiktorii. Nie żona alfy wilkołaczej watahy z Woosley. Nie kiedy bliski fazy poltergeista duch zjawia się nagle i plotąc bez ładu i składu oznajmia właśnie jej, że szykowany jest zamach na królową. 

Akcja książki rozwija się wolno, co w połączeniu z nagromadzeniem czułości między Lordem i Lady Woosley nieco przypomina „Bezduszną”. Bardzo długo „Bezwzględnej” bliżej do paranormalnego romansu - napisanego ze swadą i humorem, osadzonego w ciekawym steampunkowym świecie i pełnego herbaty, koronek, kapeluszy, dobrych manier i niezwykłych parasolek, ale jednak romansu - niż do szybkich, pełnych niebezpieczeństw i zagadek fabuł obu poprzednich książek cyklu. Z jednej strony postawienie męża przy boku ciężarnej żony zasługuje na pochwałę - autorce wręcz nie wypadało znów ich separować, z drugiej – mnie osobiście akurat wątek romantyczny w tej serii zazwyczaj nuży. A tym razem zabrakło niestety równolegle prowadzonego i równoprawnego wątku z udziałem innego bohatera, co pozwalałoby chwilowo zapomnieć, jak bardzo państwo Maccon się kochają. 

Maggie Stiefvater LAMENT. INTRYGA KRÓLOWEJ ELFÓW

„Lament. Intryga królowej elfów” rozpoczyna przeznaczoną dla młodzieży trylogię autorstwa Maggie Stiefvater. Irlandzka Faeria przeniesiona na amerykański grunt ma się znakomicie, a autorka zgrabnie łącząc miłość ze strachem napisała historię, od której trudno się oderwać.

Szesnastoletnią Deirde poznajemy w dzień konkursu muzycznego. Ta młodziutka i niesamowicie uzdolniona harfistka z uwagi na swą nieśmiałość jest niemal niewidoczna dla ludzi. Tak mocno przeżywa każde publiczne wystąpienie, że poprzedzają je torsje. W takim niezbyt romantycznym momencie, w łazience, poznaje Luke’a, chłopaka ze swojego snu, który nie tylko pomaga  jej doprowadzić się do porządku, ale i odkryć drzemiące w niej możliwości. Odegrana i odśpiewana przez nich koncertowo smutna ballada „Lament elfiej panny” zapewnia im zwycięstwo, a jej strofy przewijając się przez całą książkę, dręczą czytelnika pytaniem, czy i ich uczucie musi skończyć się tragicznie.

Jeaniene Frost JEDNĄ NOGĄ W GROBIE

Kiedy potężny i bardzo przystojny wampir określa cię miłością swojego życia i deklaruje, że znajdzie cię zawsze i wszędzie, lepiej mu od razu uwierzyć i oszczędzić sobie kilku lat tęsknoty, a jemu poszukiwań. Cat chyba tego nie wiedziała, dlatego dla ratowania matki i ukochanego Bonesa zgodziła się na propozycję FBI, by stać się tajną bronią służb specjalnych w walce z nieumarłymi.

Akcja książki „Jedną nogą w grobie”, drugiej część cyklu „Nocna łowczyni” autorstwa Jeaniene Frost, rozpoczyna się cztery lata po wydarzeniach opisanych we „W pół drogi do grobu”. W tym czasie Cat zbudowała zespół do walki z wampirami, a FBI wypracowało metody wykorzystywania niezwykłych właściwości ich krwi. Tylko życie prywatne głównej bohaterki zasadniczo nie istniało. Ale przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Najpierw celem jednej z akcji Cat okazuje się być stwórca Bonesa, potem ktoś w jej domu rodzinnym dokonuje podwójnego zabójstwa, w końcu myśliwy staje się zwierzyną i ktoś zaczyna dybać na jej życie. Ktoś, kto doskonale wie, kim Cat jest – mimo nowego życiorysu i nazwiska.

Jeaniene Frost W PÓŁ DROGI DO GROBU

Po fali paranormalnych romansów z udziałem wampirów i wilkołaków przyszedł czas na zaangażowanie do tego gatunku innych przedstawicieli nadprzyrodzonego świata – magów, aniołów, demonów, nefilimów, a ostatnio nawet zombie. Dla tych jednak, którzy – parafrazując słynną już kwestię inżyniera Mamonia z „Rejsu” – lubią tylko te historie, które już znają, wydawnictwo Mag przygotowało nie lada gratkę – nową serię z udziałem nieumarłych krwiopijców, którą rozpoczyna książka „W pół drogi do grobu”.

Główna bohaterka, Cat, jest pół-wampirem, bowiem jej matka została zgwałcona przez przedstawiciela tej rasy. Nienawiść rodzicielki do gatunku, z którego pochodził jej oprawca, prowadzi Cat do podjęcia niebezpieczniej gry w uwodzenie i zabijanie wampirów. Podczas jednej ze swoich wypraw łowieckich poznaje jednak nieumarłego, który nie traci (dla niej) głowy. Bones jest oczywiście zabójczo przystojny, potężny, doświadczony i – jak przystało na książkę tego rodzaju – zakochuje się właśnie w Cat, która – jakżeby inaczej – jest piękna, (podobno) inteligentna, bezczelna, odważna i skuteczna. W tle ich romansu rozgrywa się wątek sensacyjny: w stanie Ohio bez śladu znikają młode dziewczyny, a trop prowadzi do bardzo wpływowego wampira.

Keri Arthur CAŁUJĄC GRZECH

"Całując grzech" to druga książka cyklu "Zew nocy" autorstwa Keri Arthur. Trzy pierwsze części są bardzo ściśle powiązane fabularnie, dlatego kto ma ochotę na spotkanie z Riley Jenson, dhampirem (pół wampirem, pół wilkołakiem) pracującym jako łącznik w Departamencie Innych Ras w Melbourne w Australii, niech najpierw przeczyta "Wschodzący księżyc" – pierwszą książkę z tej serii.

Riley budzi się naga i zakrwawiona w jakimś dziwnym zaułku. Obok niej leży zmasakrowane ciało mężczyzny, wyraźnie noszące ślady ataku wilkołaka. Mężczyzna był uzbrojony, a na końcach jego palców widać przyssawki. Riley nie wie gdzie jest i jak się tu znalazła, bo ostatnie, co pamięta, to wypadek samochodowy. Nie ma jednak czasu na roztrząsanie swojego obecnego położenia, bo pojawiają się dwie groźne istoty, w wyglądzie przypominające niedźwiedzie - orsini.

Krąg bohaterów książki w zasadzie składa się z postaci znanych czytelnikowi ze „Wschodzącego księżyca”: Riley oraz jej brata bliźniaka Rhoana, Jacka – ich szefa oraz Quinna – starego i niezwykle potężnego wampira, z którym Riley przeżyła w poprzedniej części krótką historię miłosną. Wraz z poznanym przez Riley podczas ucieczki Kade'em – koniokształtnym o tajemniczej przeszłości, tworzą oni grupę rozpracowującą zagadkę łączącą laboratoria zajmujące się inżynierią genetyczną z kradzieżą supernowoczesnej broni z tajnych baz wojskowych. Istotną rolę w książce odgrywa też Misha – były kochanek Riley.